Geen idee waar ik moet beginnen dus ik begin maar. Cangül was deze afgelopen twee weken letterlijk en figuurlijk ‘The Boss!'. Omdat ik via tienduizend formulieren en airport taferelen op school eindelijk een camera heb kunnen lenen voor het filmen van mijn documentaire, ik via vele bureaucratische stappen toestemming van de gemeente heb om morgen in het Levent metrostation te filmen, ik afgelopen zaterdag maffiabaas heb gepeeld in onze derde film voor directingclass, ik vandaag twee muzikanten heb geïnterviewd en dat ik in mijn 20 jarige bestaan vandaag heb ontdekt hoe ik mijn naam schrijf: Cangül Gökçe I?ik. Beginletter van mijn achternaam, niet i maar ? ! Kom ik vandaag achter, dacht fijnnn, al die opdrachten en papers die ik hier tot nu toe heb gemaakt en waar isik op staat! Dankjewel paps en mams voor het waarschuwen, niet dus! Haha. Maar het hoogtepunt van afgelopen week was het filmen op zaterdag voor directingclass. Hier gaat het schoolleven (voor sommige) namelijk door op zaterdag EN zondag. Voor die gene die willen, of toetsen hebben of een film maken. Zoals wij. Dit keer verschillende teams. Een meidenteam. Sommige meiden in de klas hadden geklaagd dat de jongens hun nauwelijks iets laten doen. Dus dacht de docent dan maken we toch een meidenteam? Terwijl in ons eerste team ik en het andere meisje ook een hele boel hadden gedaan. Maar goed de Einstein-piloten-bril-docent vervolgde zijn verhaal: Jullie meiden kunnen een paar jongens vragen voor camerawerk en editing....blabla. Ik: Maar professor wij hebben geen jongens nodig, kunnen wij meiden toch wel? Docent is impressed: Natuurlijk kunnen jullie dat! Dat is nog beter! Klas begint te klappen. Ik: Okeeeeeee apart maar grappig. Uiteindelijk kwam ik met het idee om een beroemde scene na te doen uit de Turkse film: ‘Organize isler'. In deze scene betreed een groep dieven (een paar mannen) die zich zelf zien als big maffiabosses de grond van The Big boss, maar de dieven weten dit niet en doen stoer. Vervolgens zien wij ze bloedend op de grond smeken. Vervolgens begint de Maffiabaas zijn monoloog waarin hij de dieven een les leert. Daarna gaat die verder met golf waarmee hij de dieven flink toetakeld. Wij alshet girlsteam hebben dit scenario een beetje aangepast. The Big boss is een vrouw en neemt wraak op alle mannen die zich misdragen hebben tegenover een vrouw. En Cangül mocht deze Boss spelen en een heleboel tekst uit haar hoofd leren. But it was worth it! Ik, dag van te voren scene tienduizendkeer bekijken, inspiratie opdoen van bloederige make-up tutorials op youtube, zaterdagochtend kalmeringspillen innemen en naar school met drie volle tassen: de dagelijkse tas, de cameratas en de make-up tas. We waren met drie meiden: Ik, Özge en Esra en drie jongens: Emre, Ali en Burak. De jongens moesten natuuurrrrlijk de rol spelen van de in elkaar geslagen dieven. We begonnen 11:00 met filmen. Cangül natuurlijk elegant gekleed, high heels aan, die ik twee dagen van te voren gekocht had. Je kunt je dus wel bedenken hoe dood mijn voeten waren aan het einde van de dag. Maar de dag was erg gezellig, leuk en we had a lot of fun! Vooral bloederige make-up aanbrengen was helemaal mijn ding. Hoe enger hoe beter haha, dus ik met een rode kwast achter de jongens aan: ‘Kom hier! Er moet nog een beetje bij!' Hun natuurlijk hartstikke ijdel. Grootste lol dus. Filmen ging ook goed. We hadden wat camera en geluidsproblemen maar hoop dat hetgoed komt met de montage. VAST WEL. En dan nog mijn tekst, myy goodd, middle of the atention en dan acteren as a Boss in het turks. Je kan begrijpen dat het niet het makkelijkste klusje was. Maar wel gekaard! s'Avonds 20:00 waren we klaar met filmen. Op een zaterdag, op school 9 uur gefilmd, woowwwieee. Vervolgens bood een van de jongens aan ommij naar huis te brengen, vanwege de vele tassen. Dus ik: nee hoeft niet, lukt wel, is omweg voor jou blabla. Maar nee hij stond er op. Meerdere keren ook aan de andere uit leggen waarom hij mij naar huis zou moeten brengen. Dus ik: okeeeeee. Dus wij naar zijn auto, my god! Het was een grote witte ijsbeer ter grote van een jeep. Dus ik heel nochalant: Dit is je auto? Tijdens het rijden liet hij natuurlijk ook een paar snufjes zien. Zoals het elektrish verschuifbare dak waardoor het plafond in de auto glas werd en je de sterren boven je hoofd ziet. Dacht bij me zelf: Dit is waarschijnlijk de eerste en laatste keer dat ik in zo'n mooie auto zit die ik normaal in films zie, dus koester het moment! Whaha nee geintje. Tuurlijk was ik zo nonchalant mogelijk, terwijl ik dacht: Jezus die gast is rijk. Zondag, vandaag dus was druk maar wel mooi weer, vandaag heb ik twee muzikanten geinterviewd in Taksim voor mijn documentaire voor documenatry class. Morgen is de volgende aan de buurt so wish me luck!! Dikke kus en ik hou jullie op de hoogte! Kocamaaaaan Optum!