Na een vermoeid dagje shoppen, slagen met een tas, jas en trui daarna Iskender eten en wat drinken at Taksim square, ben ik nu eindelijk thuis en zit al Whitney Houston luisterend mijn ervaringen met jullie te delen. Wat een fantastisch leven heb ik toch. Ben echt een enorme geluksvogel. Het is hier elke dag namelijk overweldigend. Het aantal prikkels dat ik in Nederland in één maand meemaak en zie, zie ik hier in één week. Dat maakt de dagen ook extra vermoeiend. Doordeweeks is het vroeg opstaan, rond 10 uur op school. Dus 9 uur van huis weg. Want de bussen zijn hier niet te vertrouwen. Je weet nooit zeker wanneer ze komen en óf ze komen. Daarnaast is het verkeer hier echt bombastisch in de zin van ontzettend druk. Wat wel grappig is, is dat de buschauffeurs de bussen besturen alsof ze in hun eigen auto zitten. Jeweetwel die momenten dat je vader al rijdend scheldt op het gedrag van andere bestuurders. De buschauffeurs doen het hier ook. Laatst zat ik in de bus naar school en kreeg de buschauffeur bonje met de auto die naast de bus reed. Al rijdend met de deuren open begon de chauffeur er flink op los te schelden tegen de auto naast hem. Hi-la-risch! Dan kom ik op school ga ik naar de les. Zo’n twee uur, daarna pauze/lunch. En hier kennen ze geen flauwe briebroodjes zoals op Windesheim. Hier heb je verschillende “La place” achtige plekken. Waar je ’s middags warm (EN VEEL) eet. Je kiest een hoofdgerecht, bijvoorbeeld kip met rijst en daarnaast krijg je salade of yoghurt. Maar goed ik doe rustig aan! Als ik elke dag ’s middags en ’s avonds warm en uitgebreid eet kom ik twee keer zo rond terug! Niet de bedoeling dacht ik zo. Dus ik neem weinig of ik neem genoegen met een lekkere Starbucks! Aangezien wij eentje op school hebben. Cangül drinkt elke dag Starbucks op school muahah! Toch wel iets anders dan onze wannabe koffiecorner in X en C hihi. In de pauze zie ik my friends van het appartement en spreken we af voor in de avond. We koken samen of gaan buiten ergens wat drinken. Zo doe ik op een normale dag hier minstens drie dingen per dag. Afgelopen vrijdag hadden wij een Welkomst cocktail voor de Erasmustudenten van Kadir Has, georganiseerd door de Erasmusclub van de Universiteit. Het begon met een speech vervolgens was er een soort receptie met allerlei hapjes! En niet zomaar hapjes zoals stukje kaas, worst of bitterballen. Nee ECHTE hapjes haha. Gehaktballetjes, kipspiesjes, delicatesse dessert. En jullie weten natuurlijk dat ik altijd foto’s maak van lekker eten! Dus jullie mogen straks lekker meegenieten tijdens het bekijken van de foto’s! Na de receptie gingen we richting Taksim, the place hiero! Daar naar een pub, veel nieuwe mensen ontmoet, Engels, Nederlands en Turks tegelijk gepraat. (Wat ik dagelijks doe, drie talen op een dag praten is behoorlijk vermoeiend. Begin had ik er hoofdpijn van eind van de dag, maar nu begint het langzaam te wennen !) Vervolgens zijn we met een klein groepje naar een bar/kleine club Arafat geweest. Het was op de zesde/hoogste verdieping, een plek met rood/bruine donkere gloed. Alles van hout en alternatieve people. Erg intressant. De muziek was Etnische Wereldmuziek. Van salsa tot reggea tot zigeunermuziek tot Turkse volksdans erg leuk. Plus het uitzicht was super! De muren van de club/bar waren grotendeels raam. Zo had je een heel mooi uitzicht op winters Istanbul met alle lichtjes aan.

De dag daarna hebben wij in Orhtaköy (wijk in centrum Istanbul) onder Bosporus brug (Brug tussen EU en Azië kumpir gegeten. Een gebakken aardappel met schil met allerlei groenten erin. De aardappel snijden ze open, vervolgens kun je uit allerlei lekkere salades kiezen die je er in wilt hebben. Ik zat daar aan het water met friends, kumpir te eten en dacht “This is the Life”. Opeens leken die komende drie maanden veel te tekort . Hoewel ik mijn ouders, me zusje and friends in Nl echt wel mis! Het liefst zou ik jullie hier naar toe meenemen en jullie de sfeer laten proeven! Gelukkig doe ik dat een beetje met mijn blog! Hoop ik! Nu ga ik nieuwe foto’s plaatsten! En volgende week volgt er weer een nieuw verhaaltje! So stay tuned for Cangül’s fantastsiche stories! Dikke Zoen! p.s En O MIJN GOD het is morgen Valentijn! pp.s Daar kom ik net achter, vandaar. ppp.s haha